“Het individu maakt wie je bent. Je kan je referentiekader en maatschappelijke context niet zomaar van je afgooien.”

 

Geboeid door de humane conditie en de filosofische kronkels van een grote inspirator Jean Paul Sartre en Simone De Beauvoir ondergaat Faryda Moumouh de wereld vol relatieve momenten die ze zelf fotografisch beleeft, ziet en vastlegt. Ze is een selfmade woman, gedragen door haar eigen passie voor de beeldende taal. De camera is het instrument waarmee ze de eigen conditie en die van de wereld om haar heen onderzoekt en naar haar hand zet. 

Faryda Moumouh gaat op zoek naar een fotografische benadering rond de interpretatie of gelaagdheid van het beeld.

De kracht van de vervreemding is misschien zelf de ontkrachting van de fotografische waarneming of zekere realiteit.

Ze maakt een kruisbestuiving tussen verschillende lagen en betekenissen, binnen en buiten het fotografische beeld, vertrekkend vanuit haar eigen persoonlijke kijk. Het suggestieve en narratieve karakter is nooit ver weg. Je kan je referentiekader en maatschappelijke context niet zomaar van jezelf afgooien. Elk beeld is een visueel standpunt dat erg gelaagd wordt uitgewerkt met verschillende technieken en foto’s binnen één frame of een reeks. Mixed media en fotografie gaan hand in hand in het oeuvre van Faryda Moumouh.

Elk mens is gelaagd, net als elk bestaan. Het existentiële denken is een rode draad in het werk van Faryda Moumouh, met haar grote inspirators Jean Paul Sartre en Simone De Beauvoir. Nadenken over het bestaan is vaak een terugblik naar het verleden. Het gaat niet om van waar we afkomstig zijn maar waar we naartoe gaan.

Het materialiseren van een herinnering als bewijs van een bestaan en een onzichtbaar leven. Zoeken we houvast en wordt het fysieke aspect van een beeld een bevestiging van een bestaan? Kan een beeld de eeuwigheid of tijd doorstaan? Wordt dit ons collectief of persoonlijk beeldarchief, met een herinnering van herinneringen? Willen we niet loslaten of zijn we misschien bang om definitief te vergeten? Heeft het fotografische beeld een emotionele connotatie en ligt hier net de kracht om steeds te willen vastleggen en te bewaren?

Het fotografische beeld als vertrekpunt en meer niet… graven in de gelaagdheid van een beeld, in dialoog met andere beelden. Zowel in diepte als in sequenties en de herhaling vandaar dit werk als een vergeten herinnering.

Faryda Moumouh has an introspective view as a visual artist. She looks for a photographic approach to the photographic image by creating visual interpretations and building a visual image by (re)-constructing the image of building the image by different layers. The force of alienation itself is the negotiation of the photographic perception.

 

She makes a cross - pollination between different layers and meanings. Inside and outside the photographic image or frame. The suggestive and narrative character is never far away. Each image is a visual point of view that is very layered with different techniques and photographs, within one frame or series. Mixed media and photography goes hand in hand in the work of Faryda Moumouh.

Every human being is layered just like every existence. Existential thinking is a common thread in the work of Faryda Moumouh, with her great inspirations Jean Paul Sartre and Simone De Beauvoir. Thinking about existence is often a look back into the past. It is not about where we come from, but where we are going.

 

Missing memories is about materializing a memory. Are we looking for something to hold on to and does the physicality of an image become a confirmation of an existence? Does the photographic image have an emotional connotation and is this precisely where the strength lies?

The photographic image as a point of departure and nothing more… Dig into the layering of an image, in dialogue with other images. Both in depth and in sequences and the repetition hence this work as a forgotten memory.
 

© Faryda Moumouh 2021