top of page

"Haar fotografische beelden zijn er niet om de wereld vanaf te lezen, maar om er een wereld in te zien." © Ruth Loos - 2017

 

Met de woorden ”Wordt wie je bent” van Simone De Beauvoir in gedachten, is Faryda Moumouh al meer dan 24 jaar artistiek bezig als beeldend kunstenaar en zoekt ze haar beeldtaal in het fotografische medium. Haar vooropleidingen en studies in het Kunstsecundair, de Fotografie als het Hoger Kunstonderwijs, hebben haar denken bevrijd. Een Master in de Audiovisuele en Vrije Beeldende Kunsten, hebben haar een kracht en autonomie geschonken om ten volle voor zichzelf op te komen en haar eigen unieke pad te volgen. Wat geen 

vanzelfsprekendheid was met haar Marokkaanse achtergrond. Als atheïst en tiener vond ze veel troost en herkenning, in de woorden en teksten van de Existentialisten. Die haar de moed gaven om geen object maar een subject te zijn. Haar unieke manier van kijken, bevrijdde haar van allerlei maatschappelijke verwachtingspatronen, clichés en stereotype gedachten. Haar etnische identiteit trachten te overstijgen om vooral zichzelf te zijn, wordt haar grootste kracht als mens en kunstenaar. 

Elk mens is gelaagd, net als elk bestaan en elk verhaal of beeld draagt vele verhalen in zich mee. Nadenken over het bestaan is vaak een terugblik naar het verleden als het heden of plekken die haar connecteren met haar hele zijn. Het gaat er niet om van waar we afkomstig zijn maar waar we naartoe gaan.

 

Faryda Moumouh blijft geboeid door geschiedenis, filosofie, kunst, migratie, identiteit,(dis)connectie, vervreemding, isolement, (on)leesbaarheid, (on)zichtbaarheid, geografie en diverse thema's die haar persoonlijk raken. Faryda Moumouh gaat een dialoog aan met een chaotisch wereld die meer uit elkaar lijkt te vallen en zichzelf volledig ontrafelt en ontwricht. Deze chaos of zichtbare onduidelijkheid wordt een inspiratie, die ze visueel tracht uit te werken en te projecteren in haar unieke beeldtaal en reeksen. 

Het suggestieve als associatieve karakter is nooit ver weg. Elk beeld wordt uitgewerkt of bewerkt met analoge als digitale technieken, materialen binnen één frame of reeks. Mixed media en fotografische manipulatie gaan hand in hand in de non-conformistische beeldtaal van Faryda Moumouh.

De camera is het schetsende hulpmiddel, waarmee Faryda Moumouh de wereld observeert en naar haar hand zet. Ze vertrekt vanuit haar blik, te voet, op de fiets, met de trein. Als een onzichtbare, kijkend vanuit haar biotoop en de camera registreert een omgeving die ongrijpbaar en onleesbaar wordt. Deze ruis wordt een visuele weerspiegeling in haar beelden. Een wereld die een complexiteit met zich meedraagt wat misschien eigen is aan deze tijdsgeest. Een wereld die verbindt als verblindt, isoleert als verwart en een ontbindend effect heeft op een samenleving als collectief en individu.

Faryda Moumouh onderzoekt een fotografische gelaagdheid die ze bewust manipuleert en terug opbouwt. Een fluïde onleesbaarheid als leidraad, wordt een duidelijk, visueel herkenningspunt. Op een tegendraadse wijze, doorprikt ze graag de technische beperkingen van één beeld uit een wereld die niet gemaakt wordt door één beeld. Niets kan vanuit één standpunt gevat worden. De één-dimensionale blik doorprikken als kunstenaar, is een belangrijk doel. De kracht van de bevreemding is de ontkrachting van de waarneming en brengt haar naar nieuwe(re)constructies. Het associatieve denken beïnvloedt de manier van kijken en selecteren. Ze maakt kruisbestuivingen tussen verschillende lagen en betekenissen, binnen als buiten het fotografische beeld.

 

Het is een spanningsveld tussen nieuwe gelaagdheden in beelden af te breken als op te bouwen en te herstellen. De deconstructie wordt een reconstructie, als een visuele vertaling van een zichtbare 

discommunicatie in een samenleving. De Toren van Babel is terug een actueel begrip, door verwarring en Cancel-cultuur op vele digitale platformen. Deze echo-kamers of digitale weerspiegelingen, lijken teruggekaatst te worden in de (echte) fysieke wereld. Alles wordt weggereconstrueerd naar ieders waarheid, mening of standpunt. Het fotografische beeld als vertrekpunt en meer niet … graven in de gelaagdheid van een beeld, in dialoog met andere beelden als een eigen projectie van die onduidelijke, ondoordringbare als onleesbare omgeving. 

 

 

© Faryda Moumouh 2024

 

 

'Ze wil onder de huid van de zichtbare wereld kruipen, boren naar de abstracte en onkenbare essentie die richting geeft aan alle visuele ruis om ons heen. In plaats van het beeld uit te benen vermenigvuldigt en vermengt ze het waardoor een schier onleesbare complexiteit ontstaat. En precies daar waar haar werk de connectie met het gefotografeerde beeld dreigt te verliezen, ontstaat betekenis.'

 

“Fluïde onduidelijkheid” is het woord dat de Belgische fotograaf zelf gebruikt om haar werk te beschrijven. Er zitten lagen in die niet altijd van elkaar te scheiden zijn. Samen zetten ze een sfeer neer en bieden ze aanleiding tot associaties en verhaallijnen. Het is visuele polyfonie die vraagt om aandachtige navigatie van de kijker.
 

Copyright Edo Dijksterhuis - PF Professionele Fotografie Magazine November 2021

​​

"Her photographic images are not there to read the world, but to see a world in them." © Ruth Loos - 2017

 

With the words "Become who you are" by Simone De Beauvoir in mind, Faryda Moumouh has been working artistically as a visual artist for over 24 years, seeking her visual language in the photographic medium. Her prior training and studies in Art Secondary, Photography as Higher Art Education have liberated her thinking. A Masters in Audiovisual and Visual Arts, have given her a strength and autonomy to fully stand up for herself and follow her own unique path. Which was not obvious with her Moroccan background. As an atheist and teenager, she found much comfort and recognition, in the words and texts of the Existentialists. Which gave her the courage not to be an object but a subject. Her unique way of seeing, freed her from all kinds of societal expectations, clichés and stereotypical thoughts. Trying to transcend her ethnic identity to be herself above all, became her greatest strength as a human being and an artist.

 

Every person is layered, as is every existence, and every story or image carries many stories. Thinking about existence is often looking back to the past as the present or places that connect her to her whole being. It is not about where we came from but where we are going.

Faryda Moumouh remains fascinated by history, philosophy, art, migration, identity, (dis)connection, alienation, (un)readability, (un)visibility, geography and various themes that touch her personally as well as move her. Faryda Moumouh engages - through her camera - in a dialogue with a chaotic world that seems to be falling apart more, completely unravelling and dislocating itself. This chaos or visible ambiguity becomes an inspiration, which she tries to elaborate and project visually in her unique visual language and series. 

 

The suggestive or associative nature is never far away. Each image is elaborated or manipulated with analogue as digital techniques, materials within a single frame or series. Mixed media and photographic manipulation go hand in hand in Faryda Moumouh's non-conformist visual language.

The camera is the sketching tool, with which Faryda Moumouh observes the world and manipulates it to her liking. She departs from her gaze, on foot, by bike, by train. Like an invisible, looking from her biotope and the camera records an environment that becomes elusive and unreadable. That noise becomes a visual reflection in her images. A world that carries with it a complexity perhaps peculiar to this zeitgeist. A world that connects as it blinds, isolates as it confuses and has a dissolving effect on a society as a collective and individual.

Faryda Moumouh explores a photographic stratification that she deliberately manipulates and rebuilds. A fluid illegibility as a guide, becomes a clear, visual landmark. In a contrarian way, she likes to puncture the technical limitations of one image from a world not made by one image. Nothing can be captured from a single point of view. Piercing the one-dimensional gaze as an artist, is a major goal. The power of alienation is the negation of perception and brings it to new(re)constructions. Associative thinking influences the way she looks and selects. She makes crossovers between different layers and meanings, inside as well as outside the photographic image.

It is a tension between breaking down new layers in images as well as building up and restoring them. The deconstruction becomes a reconstruction, as a visual translation of a visible miscommunication in a society.

 

The Tower of Babel is a current concept, due to confusion and Cancel culture on many digital platforms. These echochambers or digital reflections, seem to be reflected into the (real) physical world. Everything is reconstructed away according to everyone's truth, opinion, or point of view. The photographic image as a starting point and nothing more ... digging into the layering of an image, in dialogue with other images as its own projection of that unclear, impenetrable if unreadable environment. 

 

© Faryda Moumouh 2024

 

Translated with DeepL.com 

 

​​​'She wants to get under the skin of the visible world, drill down to the abstract and unknowable essence that gives direction to all the visual noise around us. Instead of boning out the image, she multiplies and mixes it, creating a seemingly indecipherable complexity. And precisely where her work threatens to lose connection with the photographed image, meaning emerges.

 

"Fluid ambiguity" is the word the Belgian photographer herself uses to describe her work. There are layers in it that cannot always be separated. Together, they set an atmosphere and give rise to associations and narratives. It is visual polyphony that demands careful navigation on the part of the viewer.

 

Copyright by Edo Dijksterhuis – PF Fotografie Magazine – November 2021

 

Translated with DeepL.com (free version)

bottom of page